چه سبز میشود دلم چو میکند هوای تو / خوشا دلی که می تپد همواره از برای تو
خوشا دلی که جز رضا ، دمی رضا نمی‌شود / در آتش است دم به دم ، به عشق جانفزای تو
کبوتر دلم ببین چه عاشقانه پر کشد / در آسمان آبی خیال دلگشای تو
مرا بخوان به درگهت که بیقرار بودنم / تمام هستی ام رضا ، نثار خاک پای تو
گُل ستاره می دمد به یادت از دو دیده‌ام / قسم به حرمتت رضا ، رضای من رضای تو
ز مهربانی تو من ، چه قصه ها شنیده ام / ز لطف بی‌نهایت وز بخشش و عطای تو
در انتظار مانده دل ، دل غریب نسترن / امید آنکه میرسد به درد من دوای تو
.
.
حاشا که سر از پای رضا برداریم / دست از سر سودای رضا برداریم
حاشا که به محشر به تمنای بهشت / چشم از رخ زیبای رضا برداریم
.
.

چه سبز میشود دلم چو میکند هوای تو / خوشا دلی که می تپد همواره از برای تو
خوشا دلی که جز رضا ، دمی رضا نمی‌شود / در آتش است دم به دم ، به عشق جانفزای تو
کبوتر دلم ببین چه عاشقانه پر کشد / در آسمان آبی خیال دلگشای تو
مرا بخوان به درگهت که بیقرار بودنم / تمام هستی ام رضا ، نثار خاک پای تو
گُل ستاره می دمد به یادت از دو دیده‌ام / قسم به حرمتت رضا ، رضای من رضای تو
ز مهربانی تو من ، چه قصه ها شنیده ام / ز لطف بی‌نهایت وز بخشش و عطای تو
در انتظار مانده دل ، دل غریب نسترن / امید آنکه میرسد به درد من دوای تو
.
.
حاشا که سر از پای رضا برداریم / دست از سر سودای رضا برداریم
حاشا که به محشر به تمنای بهشت / چشم از رخ زیبای رضا برداریم
.
.
در باغ ولایت گل خوشبوست رضا / سرو و چمن گلشن مینوست رضا
نومید مشو ز درگه احسانش / زیرا به جهان ضامن آهوست رضا
.
.
مجبور شدم به هر کسی رو بزنم / در محضر هر غریبه زانو بزنم
تحقیر شدم ، چون که فراموشم شد / یک سر به ضامن آهو بزنم
.
.
آقا گداتو پس نزن ، اونکه فقط می خواد یه چیز / عمری کبوترت شدم یه بار برام گندم بریز
.
.
السلام ای حضرت سلطان عشق / یا علی موسی الرضا ، ای جان عشق
السلام ای بهر عاشق سرنوشت / السلام ای تربتت باغ بهشت
.
.

خوش آمدی رضا جان ، جانم فدا نمایم / تبریک من پذیری ، باشد همین دوایم
از جان تو را بخوانم ، خوشبو شود دهانم / لطفی نما رضا جان ، تا من به کعبه آیم
.
.
دوباره بال و پر پروازم در آمد / دوباره عشق سویم با سر آمد
گشتم کبوتر تا دیار خانه زادی / تنها همین کار از دل عاشق بر آمد
قصد زیارت کردم و اوجی گرفتم / روحی مرا در چارچوب پیکر آمد
دور حرم چرخی زدم دیدم برای / جارو کشیدن جبرئیل شهپر آمد
بستم دخیلم را به یک جسم مشبک / گویا صدایی از دل آهن بر آمد
خوش آمدی ای زائر شوریده حالم / دلتنگ تو بودم در آفاق خیالم
.
.
رضای تو را من رضایم ، رضا جان / به دربار تو من گدایم رضا جان
اگر دور از مکه و کربلایم / تویی مکه و کربلایم رضا جان
.
.
شما یک آسمان باران نابی / برای خشکی چشم خرابی
میان کاسه های خالی ما / نزول قطره های مستجابی
.
.
مرا طلای گنبد تو بی قرارم ‌کند / کسی مرا به دوش ابرها سوار میکند
خیال میکند که دیدن تو قسمتش شده / همین کسی که دارد از خودش فرار می‌کند
.
.
یک طواف مرقد سلطان علی موسی الرضا ( ع ) ، هفت هزار و هفتصد و هفتاد حج اکبر است
.
.
پلک خورشید به فرمان تو برمی خیزد / صبح ، از سمت خراسان تو بر می خیزد
نور ، هر صبح می افتد به در خانه ی تو / بعد از گوشه ی چشمان تو برمی خیزد
.
.
هر چند حال و روز زمین و زمان بد است / یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است
حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای / آنجا برای عشق شروعی مجدد است
.
.
یاد او در عمق دلها می شکوفد همچو نور / نام او در کام جانها می تراود همچو قند
ای حضور هشتمین ، افتادگان غربتیم / دست ما را هم بگیر از لطف ، ای بالابلند
.
.
عمریست که گوشه نشین محبتم ، این گوشه را به وسعت دنیا نمیدهم
.
.
اینجا ز شمع وسوسه بیگانه میشوم / گرد ضریح پاک تو پروانه می شوم
اینجا به جام بوسه شراب ضریح را / تا انتهای ذائقه ، پیمانه می شوم
دیوانه را بگو طلب عقل تا به چند ؟ / من میرسم کنار تو ، دیوانه می شوم
ای کاش تا کبوتر صحن تواَم کنند / چون زائر همیشه این خانه می شوم
گو جان فدای نام تو سازم رضا که من / می سازم این حقیقت و افسانه میشوم
علیرضا سپاهی