هرجا هستی تا شعاع صد کیلومتری ، هرچی آدمه فدات !
.
.
با ZبوN بیZبوNی MیگM دوSت دارM
فرستنده : امین
.
.
غم تو مرا کفایت می کند / غصه ام را بس زیادت می کند
صورتم بارانی و مویم پریشان می شود / دوریت ویران مرا از یاد نامت می کند
از زبان سرخ تو خون دلی خوردم ولی / دل صدایت می کند ، سر را فدایت می کند
.
.
کاش یه پرنده بودیو ، من واسه تو دونه بودم / شک ندارم اون موقع هم ، این جوری دیوونه بودم
کاش تو ضریح چشم تو ، یه روز کبوتر می شدم / یه بار نگاه میکردی و اون موقع پرپر میشدم
.
.
عشق آن نیست که چیزی را واقعا دوست داشته باشی ! دوست داشتن ، عشق واقعی ست !
فرستنده : افسانه
.

هرجا هستی تا شعاع صد کیلومتری ، هرچی آدمه فدات !
.
.
با ZبوN بیZبوNی MیگM دوSت دارM
فرستنده : امین
.
.
غم تو مرا کفایت می کند / غصه ام را بس زیادت می کند
صورتم بارانی و مویم پریشان می شود / دوریت ویران مرا از یاد نامت می کند
از زبان سرخ تو خون دلی خوردم ولی / دل صدایت می کند ، سر را فدایت می کند
.
.
کاش یه پرنده بودیو ، من واسه تو دونه بودم / شک ندارم اون موقع هم ، این جوری دیوونه بودم
کاش تو ضریح چشم تو ، یه روز کبوتر می شدم / یه بار نگاه میکردی و اون موقع پرپر میشدم
.
.
عشق آن نیست که چیزی را واقعا دوست داشته باشی ! دوست داشتن ، عشق واقعی ست !
فرستنده : افسانه
.
.
تو ای زیباترین شعر رهایی / تو ای گلبرگ سرخ آشنایی
میان کوچه های قلب تارم / به دنبال تو میگردم ، کجایی ؟
.
.

بزرگ ترین رنج ، رنج بودن است و چه لذت بخش است ، اینجا نبودن !
.
.
موجم کردی که بی قرارت باشم / ابرم کردی که اشک بارت باشم
در سکوت گل جلوه نمودی تا من / چون خار همیشه در کنارت باشم
.
.
ای کاش عشق نبود ، اگر هم بود یکی پیدا میشد که باورش کنه نه اینکه به عشق شک کنه
.
.
دیگر نکنم ز روی نادانی / قربانی عشق او غرورم را
شاید که چو بگذرم از او ، یابم / آن گم شده شادی و سرورم را
.
.
به جان هر چه عاشق توی این دنیای پر غوغاست / قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم
بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد / دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم
.
.
تو مثل مرهم یاسی برای قلب شکسته / تو مثل سایبان امیدی برای یک دل خسته
تو مثل غنچه لطیفی به رنگ حسرت شبنم / تو مثل خنده یاسی و مثل غربت یک غم
.
.
می توان در قلب های بی فروغ ، لحظه ای برقی زد و خورشید شد
می توان در غربت داغ کویر ، همچو ابری که می بارید شد
.
.
و حالا انتهای کوچه شعر / منم با انتظاری مبهم و زرد
ولی ایکاش جادوی نگاهت / غزل های مرا غارت نمی کرد
.
.
عشق یعنی شاخه ای گل در سبد / عشق یعنی دل سپردن تا ابد
عشق یعنی سروهای سربلند / عشق یعنی خارها هم گل کنند
.
.
یک بغض غریب ریشه در حنجره داشت / هر لحظه به لحظه عمر من دلهره داشت
صد بار به گوش کوچه این را گفتم / هر پنجره کاش خبر از پنجره داشت
.
.
عشق آدم را داغ میکند و دوست داشتن آدم را پخته !!! هر داغی یک روز سرد می شود ولی هیچ پخته ای دیگر خام نمیشود !!!