اگر خوبان عالم جمع باشند / یقینا نزد من ، تو بهترینی
اگر از خوبترها حلقه سازند / تو در آن حلقه ، میدانم نگینی


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

عجب رسمی ست رسم آدمیزاد / که دور افتاده را کم میکنند یاد
که دور افتاده حکم مرده دارد / که خاک مرده را کی میبرد باد


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

قلب من قطعه ای از مزار تنهایی هاست / غم دنیاست که در گوشه ی قلبم پیداست
وقتی احساس کنم نیمه ای از جان منی / بی تو هر جا بروم باز وجودم تنهاست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

تو را ای گل کماکان دوست دارم / به قدر ابر و باران دوست دارم
کجا باشی کجا باشم مهم نیست / تو را تا زنده هستم دوست دارم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

باوفا! مهر تو اندر جان ماست / زندگی بی دوستی زندان ماست
 کم بزن آتش دل بی تاب را / یاد خوبت روز و شب مهمان ماست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

عهد کن یارم بمانی تا قیامت ، ای رها / اولین و آخرین عشقم بمانی ، با وفا
 کلبه ای با هم بسازیم با ستونی استوار / گر کنارم تو نباشی بیقرارم ، بیقرار

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

متاسفانه توی قرن ۲۱ اسکل به کسی‌ گفته میشه که قلبی پاک و بی گناه و مهربون
 داره . آدم فروش و نا رفیق نیست و از پشت خنجر نمیزنه

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

تمام قندهای توی دلم را آب کردم برای تو ، تویی که چایت را همیشه تلخ می خوری !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

من آن مجنون تنهای غریبم / که از سهم دودستت بی نصیبم
 به دل گفتم که روزی خواهی امد / ولی دل میداند اورا می فریبم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

میخواهمت چنانکه شب خواب را / می جویمت چنانکه لب تشنه آب را
حتی اگر نباشی می آفرینمت / چنانکه التهاب بیابان سراب را

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

دلبرا هر طرفی در طلبت رو کردم/هر چه گل بود به عشق رخ تو بو کردم
آفتابا به سر عاشق دلخسته بتاب/تا نگویند که بیهوده هیاهو کردم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

نفسم ، تو در شمالی و من در جنوب ! کاش دستی نقشه را از میانه تا کند !